Na de stilte, recensie i love theatre

Woensdagavond 11 februari zag ik in het Korzo Theater de voorstelling Na de Stilte, een indringende en poëtische solo die me vanaf de eerste minuut bij de keel greep.

De wereld zoals wij die kennen bestaat niet meer. De natuur is verdwenen, de zee is leeg en plastic bedekt de aarde als een kille, kunstmatige sneeuw. In dit verlaten landschap leeft nog één mens: de laatste houthouder. Terwijl hij zich een weg baant door de resten van de beschaving, is hij niet alleen op zoek naar hout of bruikbare voorwerpen, maar vooral naar zijn familie — zijn vrouw, zijn twee dochters — en naar elk teken dat er misschien nog andere overlevenden zijn.

In een krachtige combinatie van dans en gesproken woord ontvouwt zich zijn verhaal. Zijn bewegingen zijn soms zwaar en vermoeid, dan weer hoopvol en bijna speels, alsof herinneringen aan vroeger hem even optillen. Het gemis is overal voelbaar, maar ook de liefde en de drang om door te blijven gaan. Elke stap, elke draai lijkt voort te komen uit de vraag: ben ik echt alleen?

Deze voorstelling is een creatie van Lonneke van Leth, een maker die zich sterk laat leiden door verbeelding en maatschappelijke urgentie. Van Leth zet met haar werk een brug tussen dans, theater en film; ze luistert naar wat de tijd ons vraagt en weet dit om te zetten in poëtische, zintuiglijke en diep menselijke ervaringen. In Na de Stilte laat ze geen drammerige ontknoping voelen, maar nodigt ze het publiek uit om mee te denken, te voelen en te reflecteren. Haar keuze om de vertelling te centreren rond één mens — kwetsbaar en vechtend — maakt het thema van verlies en hoop universeel.

Danser Reindert van Rijn draagt deze solo met enorme overtuiging. Hij beweegt moeiteloos tussen verschillende dansstijlen en is tegelijkertijd een sterke verteller. Zijn contact met het publiek voelt vanzelfsprekend en oprecht, alsof wij deel uitmaken van zijn zoektocht. Dat maakt de voorstelling niet alleen ontroerend, maar ook confronterend: wat zouden wij doen als alles wat ons dierbaar is op het spel staat?

Na de Stilte is een stille, maar krachtige oproep om zorg te dragen voor wat kwetsbaar is — voor de wereld om ons heen én voor elkaar. De voorstelling raakt, zet aan tot nadenken en blijft nog lang nazinderen nadat het applaus is verstomd.

Een voorstelling die je niet loslaat, omdat ze uiteindelijk niet over de toekomst gaat, maar over onszelf.