Schermafbeelding2017-05-08om141612.jpg

In ‘Afstand’ volgen we een vrouw wier man voor lange tijd op zee is. Wat als je er alleen voorstaat terwijl je toch samen bent? Deze voorstelling maakte choreografe Lonneke van Leth voor drie vrouwen: een danseres, een actrice en een pianiste. Het samenspel van dans, verhaal en muziek voert het publiek mee door de emoties van deze vrouw. Speciaal voor Lonneke van Leth schrijft Jan Veldman een tekst geïnspireerd op een waar gebeurd verhaal.

Het verhaal wordt verteld, gespeeld en gedanst

Water, een kade, een achterwand vol Hollandse luchten, een vleugel en drie vrouwen. Eenvoudige middelen, een groots gevoel. Het gevoel van een vrouw wier man op de wilde vaart zit. Hij is er niet als hun kind wordt geboren. Daar zit ze dan, de jonge moeder, met een man op afstand en met een voortdurend verlangen naar hem.

Op een zonnige middag zit Lonneke van Leth aan tafel. Voor haar ligt een grote envelop met daarin de tekst van Afstand, geschreven door Jan Veldman. Half met haar gedachten in de eerste regels roert ze in haar koffie en vertelt over de kiem van de voorstelling: “De moeder van mijn vriend liet ons een polygoonjournaal horen van haar moeder wier man op de walvisvaart zat. Je hoort hoe ze haar man meedeelt dat ze een zoon hebben gekregen. Daarna blijft ze even stil tot het kindje geluidjes maakt, waarop ze zegt: dat is ‘m! Zo moest hij horen dat hij vader was geworden. Die afstand was onmetelijk. Ik wilde het gegeven verwerken van vrouwen op de kade, die verlangend uitkijken over de zee die hen scheidt van hun geliefde, een gegeven dat ook nu nog actueel is. Internet en telefoon heffen veel op, maar niet die fysieke afstand.”

“Het gegeven is poëtisch, dus ik hoorde direct de zee in pianomuziek. Die is er, gecomponeerd door Wolfert Brederode en gespeeld door Saskia Lankoorn. En ik wilde tekst, gespeeld door een actrice. Dat is een aanvulling op wat ik de afgelopen jaren heb gedaan. Ik heb van alles gemaakt: de kindervoorstelling Dansjemat, een legende in Oe kamer van de twee gezusters, het gegeven Jeuk. Nu wilde ik iets verhalends maken met letterlijk tekst, maar ik ben geen actrice. Daarom heb ik Trudi Klever gevraagd voor het spel. Dan kan ik zelf helemaal in de dans blijven.”

Met Afstand besluit Van Leth de vier jaar bij Theater aan het Spui waarin ze voorstellingen mocht maken dankzij subsidie voor talentontwikkeling. Een periode waarin ze veel heeft geleerd.

“Rende ik voorheen altijd achter de feiten aan, nu loop ik op zaken vooruit. Dat is relaxed werken. Ik heb met veel verschillende mensen gewerkt, heb gekeken hoe zij dingen aanpakten en daar inspiratie uit opgedaan. Ik word duidelijker in wat ik wil vertellen, in hoe ik het moet doen en vooral hoe ik het niet moet doen. Ik werk nu met een regieadviseur, die voorkomt dat ik me erin verlies.” 

  • Dans/Choreografie: Lonneke van Leth
  • Dramaturgie: Christiaan Mooij
  • Tekst: Jan Veldman
  • Actrice: Trudi Klever
  • Compositie: Wolfert Brederode
  • Pianiste: Saskia Lankhoorn
  • Toneelbeeld/foto’s: Vincent de Kooker
  • Licht ontwerp/techniek: Frank van Schie